Agenda

* Zondag 2 juli: Tridentijnse Mis om 9u in de Basiliek van Dadizele (Kapel van het Rosarium, rechts van de basiliek).
* Zondag 30 juli: Tridentijnse Mis om 17u30 in de Basiliek van het H. Bloed, Brugge.

Opgelet:
Vanaf zondag 28 mei 2017 wordt de Traditionele Latijnse Mis in Brugge (Basiliek van het H. Bloed) elke laatste zondag van de maand opgedragen om 17u30.

woensdag 29 december 2010

Een nieuwe liturgische beweging

Gelezen op Davids Weblog:

Een ‘Nieuwe Liturgische Beweging?
Vertaald uit het Duits (ruw), originele tekst kath.net

Kardinaal Cañizares Llovera over het wezen van de eredienst, de vernieuwing van de Liturgie, een ‘Hervorming van de Hervorming’ en waarom in Rome in de Sint Pieter het indult voor de handcommunie buiten werking is gesteld. Door Armin Schwibach

Lees verder
vermelding op kerknet

dinsdag 28 december 2010

Mgr. Bux roept priesters op om in de oude ritus te celebreren

Tijdens het derde "Colloque pour l'unité catholique" op 21 november 2010 in Versailles heeft mgr. Nicola Bux, behalve liturgisch adviseur van de paus, ook consulteur van de Congregatie voor de Geloofsleer en die van de Heiligverklaringen, priesters opgeroepen om in de oude ritus te celebreren.
Hij begon zijn toespraak met te zeggen dat de Franse bisschoppen, die zo graag met niet-christenen dialogeren, ook de dialoog moeten zoeken met de katholieken die zich met de oude liturgie verbonden voelen.
Hij herinnerde er verder aan dat de buitengewone vorm van de Romeinse ritus voor heel het Volk van God bedoeld is, niet alleen voor een kleine minderheid. En dat deze vorm van liturgie ook bijdraagt tot een beter vieren volgens de gewone (vernieuwde) vorm van de ritus.
Mgr. Bux wees er op dat de implementatie van het motu proprio Summorum Pontificum in Italië vooral het werk is van de priesters. Daarom roept hij alle priesters op om "moedig mee te werken aan de implementering van deze tekst". Hij wees er tenslotte op dat het afwijzen van de Tridentijnse ritus kan beschouwd worden als een breuk met de gemeenschap met de paus.

bron

Middernachtmis bij de Benedictijnen in Nursia, Italië

De Benedictijnen van Nursia, de geboorteplaats van St. Benedictus, hebben de nachtmis van Kerstmis (in de Tridentijnse ritus) op gloria.tv geplaatst:

maandag 27 december 2010

Zalig Kerstmis en een voorspoedig 2011

De Werkgroep Mysterium Fidei wenst alle lezers van dit blog (in 2010 hadden we meer dan 22000 pageviews en 13000 bezoekers) een zalig Kerstmis en een voorspoedig 2011!

maandag 20 december 2010

Zondag 26 december: Tridentijnse Mis in Brugge

Zondag 26 december
Zondag in het octaaf van Kerstmis

Gelezen Mis 
in de Tridentijnse ritus (missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 17 uur

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Vanaf 16u30 is er biechtgelegenheid in de bovenkapel van de Basiliek.
(voor de Mis is er deze keer geen conferentie)

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

maandag 13 december 2010

Tridentijnse Mis met Mgr. Léonard in Brussel

Op zondag 30 januari zal Mgr. Léonard een H. Mis opdragen in de Buitengewone Vorm van de Romeinse Ritus. Dit ter gelegenheid van het begin van het apostolaat van de Petrusbroederschap in de Belgische hoofdstad. Bij die gelegenheid zal de Generaal Overste van de Sint Petrusbroederschap, Pater John Berg, ook aanwezig zijn.

Plechtige Hoogmis
Zondag 30 januari

18u30

Miniemenkerk Brussel
Miniemenstraat 62

Le Dimanche 30 janvier 2011, nous aurons le plaisir d'accueillir à la Paroisse des Minimes à Bruxelles notre Archevêque. A 18h30, il célèbrera une Messe pontificale selon le Rite romain extraordinaire.
A cette occasion, le Supérieur Général de la Fraternité Saint Pierre, l'abbé John Berg, sera également présent.

Niel-bij-As: Gulden Mis op Quatertemperwoensdag in de Advent

 
Met de Gulden Mis wordt de Votiefmis aangeduid die wordt opgedragen op de Quatertemperwoensdag na de derde zondag van de Advent (Zondag Gaudete). De heilige Mis begint met het Rorate Caeli desuper (Dauwt hemelen der rechtvaardigen). Tijdens deze Mis wordt in het bijzonder stil gestaan bij de blijde verwachting van Maria (zie afbeelding).

Aan het bijwonen van deze Mis wordt een bijzondere waarde toegekend, waarop het woord 'gulden' betrekking heeft. Deze Mis heeft van oudsher een bijzondere aantrekkingskracht op mensen die in nood verkeren, of wier naasten op zee waren. De Gulden Mis wordt dan ook wel Schippersmis genoemd. Andere namen zijn Noodmis of Rorate-Mis.

Het gebruik van de Gulden Mis bestaat sinds de vijftiende eeuw vooral in Nederland en België. De Mis wordt opgedragen aan het (Maria-)altaar dat voor deze gelegenheid rijkelijk met brandende kaarsen is versierd. Oorspronkelijk gebeurde dat in de vroege morgen, vóór de dageraad.

In onze Sint-Michaëlskapel wordt de Gulden Mis opgedragen op woensdag 15 december om 18.30 uur.

Foto's van de Petrusbroederschap in Brussel

Sinds kort verzorgt de Petrusbroederschap in Brussel in de Miniemenkerk (Miniemenstraat) elke week drie Missen in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus.
Dit op 
vrijdag om 18u30
zaterdag om 9u00
zondag om 9u00 (gezongen Mis) - behalve op de volgende zondagen: 30 jan., 20 feb., 20 mrt., 1 mei, 29 mei en 26 juni. Dan vindt de Mis om 17u30 plaats.


Plechtige Middernachtmis in Oostakker

Uitnodiging:
Vrijdag 24 december 2010

Plechtige Middernachtmis
(Tridentijnse ritus)
Celebrant: EH P. Van de Kerckhove

vanaf 23u45 Vlaamse en internationale kerstliederen.
 
Kapel van kasteel Slotendries
Gentstraat, Oostakker-Lourdes
 
Na de H. Mis is een drankje voorzien

donderdag 2 december 2010

Mgr. Pozzo over de Tridentijnse Mis en de priesterbroederschap Pius X

Op 14 september was het drie jaar geleden dat het motu proprio Summorum Pontificum van paus Benedictus XVI van kracht werd. Hiermee heeft de paus de Tridentijnse Mis opnieuw in eer hersteld. Bij wijze van evaluatie had Radio Vaticaan een interview met mgr. Guido Pozzo, secretaris van de pauselijke Commissie Ecclesia Dei. Deze commissie, die onder de vleugels van de Congregatie van de Geloofsleer werkt, is verantwoordelijk voor de uitvoering van het motu proprio.

Het volledige interview is hier te lezen (Duits). Er komt ook een Engelse vertaling op The New Liturgical Movement.

Enkele punten uit het interview:

Mgr. Pozzo stelt vast dat er bisschoppen en priesters zijn die m.b.t. de vraag naar de oude ritus vrezen dat het gaat om iets esthetisch, puur ornamenteel en formalistisch. Volgens mgr. Pozzo is dat een soort vooroordeel. "Want de oude misritus heeft een diepe rijkdom, die niet alleen gerespecteerd maar ook herontdekt moet worden (...). Deze vooroordelen en weerstanden moeten door een verandering van de forma mentis, van de gezindheid, overwonnen worden. Er is nood aan een beter aangepaste liturgische vorming."

De Commissie stelt vast dat er in het bijzonder bij de jonge generaties interesse en toeloop naar de oude vorm van de Mis bestaat. En dat is een verrassende nieuwigheid."

Verder is mgr. Pozzo van mening dat men seminaristen de mogelijkheid zou moeten bieden om in de buitengewone vorm te leren celebreren - "niet als verplichting, maar als mogelijkheid". Hiervoor kan, indien mogelijk, beroep gedaan worden op "de instituten die onder de jurisdictie van de Commissie Ecclesia Dei vallen en de traditionele liturgische discipline volgen". De Priesterbroederschap St. Petrus, in België actief in Brugge, Brussel, Namen en Herstal, is hier een voorbeeld van.

Mgr. Pozzo geeft ook aan dat de Commissie aan een voorstel werkt om in het missaal van 1962 een aantal nieuwe heiligen, alsook een aantal prefaties uit het missaal van Paulus VI, op te nemen.

Op de vraag of het motu proprio ook toegepast wordt in de St.-Pieterbasiliek in Rome, antwoordt mgr. Pozzo dat bij zijn weten vele priesters er 's morgens de Mis in de oude vorm van de Romeinse ritus opdragen.

De Commissie speelt ook een rol in de gesprekken tussen de Congregatie voor de Geloofsleer en een aantal theologen van de Priesterbroederschap Pius X van Mgr. Lefebvre. Sinds paus Benedictus de excommunicatie van hun vier bisschoppen opgeheven heeft (nadat zij hier schriftelijk om gevraagd hadden en zo het primaat van de paus erkenden, was er immers geen grond meer om de excommunicatie te behouden), vinden deze gesprekken tweemaandelijks plaats. Mgr. Pozzo zegt dat die in een positieve en constructieve sfeer verlopen. Een oplossing voor de doctrinaire geschillen ziet hij in de door de paus gepromote "hermeneutiek van de continuïteit", waarbij de continuïteit met de traditie fundamenteel is voor de interpretatie van Vaticanum II. De priesterbroederschap Pius X zal wel duidelijk moeten aanvaarden dat de nieuwe Mis van Paulus VI een legitieme en geldige Mis is. Tegelijk geeft hij ook toe dat veel kritiek in zekere zin terecht was door het misbruik dat er van de liturgische vernieuwing gemaakt is. "Wij weten immers dat er vele Misvieringen zijn die niet overeenstemmen met de ware leer en de ware geest van de liturgiehervorming en het missaal van Paulus VI".

Intussentijd is de situatie van de Priesterbroederschap St. Pius X nog altijd niet geregulariseerd. Ze zijn nog niet kerkrechtelijk erkend en hun priesters kunnen hun ambt ook niet legitiem uitoefenen. "In dit licht is het duidelijk dat katholieke gelovigen eraan gehouden zijn om de deelname aan de Mis of het ontvangen van sacramenten van een priester van de Piusbroederschap te vermijden, omdat zij kerkrechtelijk irregulier zijn. Dat geldt ook voor elke andere priester die zich in een irreguliere kerkrechtelijke situatie bevindt of zonder bisschop is." Hierbij moet wel gezegd worden dat - volgens eerdere verklaringen van de Ecclesia Dei Commissie - het bijwonen van de Mis bij de Priesterbroederschap in sommige omstandigheden wel kan: als de gelovige hiermee geen afstand neemt van de Kerk en de paus en indien er geen alternatieven zijn om een legitieme traditionele Mis bij te wonen (bron).

dinsdag 30 november 2010

Om te groeien in de kunst van het vieren (2)

In een artikelenreeks in Pastoralia richt aartsbisschop Léonard de aandacht op een aantal misvormingen in de liturgie, die in ons land redelijk wijd verspreid zijn. Hiermee geeft hij ook gevolg aan het document "Redemptionis Sacramentum" van de Congregatie voor de Eredienst en de Sacramenten uit 2004. Hierin worden een aantal liturgische zaken duidelijk gesteld. De liturgie is immers niet iets wat we naar believen kunnen manipuleren. Het is een rijke schat die ons uit de traditie van de Kerk werd overgeleverd en die behoedzaam moet worden bewaard en verder ontwikkeld - in continuïteit met het verleden. De volledige tekst van "Redemptionis Sacramentum" vindt u hier.
Het voorgaande gedeelte vindt u hier.


Nadat ik in een eerste artikel (Pastoralia nummer 7, september 2010) het algemeen belang van deze reflecties onderstreepte en de opbouwende geest benadrukte waarin ik ze met u wil delen, heb ik het in een tweede bijdrage (Pastoralia nummer 8, oktober 2010) gehad over de opening van de misvieringen: de liturgie van het Woord. Nu wil ik, even concreet, ingaan op enkele aandachtspunten met betrekking tot de eucharistische dienst.

DE EUCHARISTISCHE DIENST

De bereiding van de gaven

Na de voorbeden begint de eucharistische dienst zelf. Allereerst is er de bereiding van de gaven. Het kan overbodig lijken eraan te herinneren dat wat betreft het te consacreren brood het dient te gaan om ongedesemd tarwebrood. Enkele zeer zeldzame misbruiken nopen ons er echter toe kort de aandacht op dit punt te vestigen (cf. § 48). Het is dus misplaatst om gewoon gefermenteerd tarwebrood (als dat van bij de bakker), of brood waaraan vruchten, suiker of honing is toegevoegd (`kramiek' zoals we het in België zeggen) te gebruiken. Het is daarom het meest oordeelkundig, zoals dat gewoonlijk gebeurt, te kiezen voor professioneel vervaardigde hosties, bij voorkeur de wat dikkere die beter het eigen karakter van het broodteken oproepen. We moedigen de celebranten ook aan een of meer grotere hosties te voorzien die bij de communie gebroken kunnen worden. Het is tevens aangewezen tijdens de communieviering een voldoende aantal kleine hosties te consacreren, zodat men niet onnodig dient terug te vallen op de eerder geconsacreerde hosties uit het tabernakel (cf. § 49). In sommige kloosters en neocatechumenale gemeenschappen kiest men voor dikker en zachter ongedesemd tarwebrood. Dit werkt hier zeer goed omdat deze voldoende gevormd zijn en de nodige zorg dragen voor de soms toch wat grotere broodstukjes die na de communie in de pateen overblijven. In de eerder gewone gemeenschappen is het verkieslijk de gebruikelijke hosties te gebruiken die het voordeel hebben amper kruimels na te laten.


Het gebruikelijke vaatwerk

Het vaatwerk dat de hosties en de wijn bevat, en dat - na de consecratie - het Lichaam en het Bloed van de Heer mag ontvangen, kan behoudens uiterste noodzaak geen gewoon vaatwerk zijn. Het is voorbehouden aan liturgisch gebruik. Men dient dus zorgzaam af te zien van mandjes of gewone drinkglazen. Men zal dus een resolute voorkeur geven aan patenen, schalen en kelken uit edelmetaal. Wanneer men vaatwerk uit de pottenbakkerij gebruikt, dient het te gaan om zeer degelijke voorwerpen met een artistieke waarde (cf § 117). Indien er bij de offerande ook andere gaven worden aangebracht dan het brood en de wijn, zal men erover waken dat, naast een zekere soberheid, deze giften niet op het altaar geplaatst worden.


De bewieroking en de handwassing

Na het aanbrengen van de gaven, is het bij zondagsvieringen en tijdens hoogfeesten aangewezen de offergaven en vervolgens de gelovigen te bewieroken, net zoals men bij de aanvang van de viering en bij de lezing van het evangelie het evangelieboek heeft bewierookt. Als afsluiting van de offerande zie ik geen reden om de handwassing achterwege te laten, zoals dat in sommige parochies of gemeenschappen gebruikelijk is. Naast zijn mogelijk praktische nut, drukt dit gebaar de innerlijke zuiverheid uit, waarmee de celebrant de liturgie aanvangt, zoals ook het begeleidende gebed bij dit gebruik het verwoordt.


De prefatie en het eucharistisch gebed.

Na het gebed over de gaven, begint het grote eucharistisch gebed, het hart van de misviering. Dit start met de prefatie, zijnde het dankgebed dat de gemeenschap situeert in de liturgische tijd of het gevierde feest.

Net als bij verscheidene gebeden zou men voor de prefatie, bij gelegenheid, een beroep kunnen doen op teksten uit bepaalde liturgische tijdschriften. Deze hebben het voordeel dat ze verwijzen naar de Bijbelse zondagslezingen. Maar die referentie is niet noodzakelijk, vermits de misviering geen educatieve activiteit is, gericht op de verwerking van een thema. Bovendien evenaart niets de beknopte en eenvoudige schoonheid, van de gebeden en prefaties uit het missaal. Het aanbod is dermate groot dat men er altijd passende keuze kan uit maken.

Men moet daarentegen in het bijzonder onverzettelijk zijn met betrekking tot de eucharistische gebeden zelf. Het missaal voor Franstalig België telt er waaronder de vier klassieke, gemeenschappelijk aan de universele Kerk, zes andere aangepast aan bijzondere gelegenheden (verzoening, groter samenkomsten en vieringen met veel kinderen). Het missaal, gebruikt in Vlaanderen en Nederland, kent elf eucharistische gebeden, waaronder sommige in verschillende versies. Het komt zowel het geloof als de schat van de Eucharistie ten goede dat men zich noodzakelijkerwijs houdt aan deze goedgekeurde gebeden en resoluut afziet van andere gangbare teksten, en in het bijzonder eigen ontwerpen. Elke andere handelwijze is een ernstige inbreuk die de eenheid van de Kerk schaadt (cf. § 51).

Voor de erkende eucharistische gebeden, en in het bijzonder voor de vier basisversies, heeft in menige parochie de gewoonte ingang gevonden nooit te kiezen voor de eerste, met name de Romeinse Canon. Ook het gebruik van de vierde, een nochtans schitterende versie met eigen prefatie, is in onbruik geraakt. Het is waar, deze eucharistische gebeden vergen enkele bijkomende minuten, maar is dat dan een reden om ze naast zich neer te leggen?


Een ernstige dwaling die moet bijgestuurd worden.

Met betrekking tot het eucharistisch gebed dien ik met nadruk een zeer ernstig misbruik onder de aandacht te brengen dat in een aantal parochies plaatsvindt. Het bestaat erin dat de hele gemeenschap of een deel ervan, alternerend met de priester, passages uit het eucharistisch gebed mee uitspreekt, soms zelfs het gebed in zijn geheel, met inbegrip van de consecratie (cf. § 52). Dit is een zeer zware fout met gewichtige gevolgen, vermits ze erop neerkomt dat ze de eigen rol van de priester als voorganger in de eucharistie totaal vervaagt. Dit doet afbreuk aan een essentiële structuur binnen de katholieke Kerk die inhoudt dat - precies zoals in de orthodoxe Kerk - de gewijde bedienaar noodzakelijk is om Christus die in eigen persoon de eucharistie viert, te ‘vertegenwoordigen’ en ‘tegenwoordig te brengen’ tot eer van God en voor het heil van de wereld.

Het is dus een totale misvatting te menen dat de specifieke rol van de priester die de enige gemandateerde is om het eucharistisch gebed uit te spreken, een vorm van machtsmisbruik is. Het gaat erom te erkennen dat, vanuit zijn eigen zending, de priester Christus tegenwoordig brengt in de gemeenschap als Hoofd van de Kerk die zijn Lichaam is, en als Man van de Kerk, die zijn teerbeminde Echtgenote is. Trouwens, de gemeenschap blijft hoegenaamd niet passief tijdens het eucharistisch gebed. Naast een innige betrokkenheid bij het gebed, gaat ze in dialoog met de priester bij het begin van de prefatie en zingt ze het ‘Sanctus’. De gemeenschap spreekt na de consecratie mee de anamnese uit , en verenigt zich in het ‘Amen' op het einde van de doxologie (‘Door Hem, en met Hem en in Hem...'), waarmee de priester het eucharistisch gebed besluit. Daarenboven voorziet de orde van dienst tijdens het eucharistisch gebed bij kindervieringen in acclamaties. Deze kan men ook inpassen bij vieringen met volwassenen, net zoals de twee ‘aanroepingen van de Heilige Geest' (epicleses), de ene die voorafgaat aan de consecratie en de andere die erop volgt, waarbij de eerste gericht is op de gaven (brood en wijn) en de tweede op het verzamelde godsvolk, samengebracht in de Eucharistie. (cf. § 54).

Het bezwaart mij deze elementaire zaken in herinnering te moeten brengen, maar het behoort tot mijn taak zowel de gelovigen als de priesters te wijzen op het belang van deze kwesties. Inderdaad, deze ontoelaatbare praktijken hebben vaak ideologische connotaties. Op min of meer uitgesproken wijze willen ze, doorheen de liturgie, de idee doen ingang vinden van een Kerk die best kan leven zonder apostolische bediening of priesterschap. En dat betekent een totale breuk met het Tweede Vaticaans Concilie dat het onderscheid tussen het priesterschap van alle gedoopten en het gewijde priesterschap met klem benadrukt. Zelfs in kerkelijke gemeenschappen die hun oorsprong vonden in de Hervorming, heeft men vaak de zin van het apostolische dienstwerk bij de viering van het Avondmaal van de Heer beter bewaard dan in sommige van onze parochies. Daar waar nodig, roep ik op tot een heilzame nieuwe start.


De gemeenschap met de diocesane en universele Kerk.

Elke eucharistie wordt gevierd in gemeenschap met de plaatselijke diocesane en universele Kerk. Trouwens, een priester viert in de parochie slechts eucharistie als plaatsvervanger van de bisschop, opvolger van de Apostelen, die door de omstandigheden verhinderd is zelf overal voor te gaan. Vandaar zal men ook nooit nalaten, en dit volgens een zeer oude traditie, tijdens het eucharistisch gebed de naam van de paus en deze van de diocesane bisschop (en eventueel de hulpbisschop) te vermelden. Deze nalatigheid brengt de gemeenschap van de Kerk, essentieel voor de viering van de eucharistie, in gevaar (cf. § 56).

Hiermee besluit ik de bedenkingen rond het eerste deel van de eigenlijke eucharistische liturgie. In een volgende bijdrage komen de communie en het slot van de viering aan bod.

+ANDRE JOZEF LEONARD, Aartsbisschop van Mechelen-Brussel

woensdag 24 november 2010

Cursus Tridentijnse liturgie

Mededeling van het Nederlandse seminarie de Tiltenberg

Evenals vorig jaar wordt dit studiejaar op de Tiltenberg de gelegenheid geboden om de buitengewone vorm van de Latijnse ritus te leren.

Was de cursus vorig jaar nog alleen open voor priesters, nu zijn ook de priesterstudenten welkom die in het laatste jaar van hun opleiding zijn, terwijl de andere priesterstudenten worden uitgenodigd om te leren hoe te assisteren in een Tridentijnse H. Mis.

Dit alles overeenkomstig de normen gegeven door Paus Benedictus XVI, en met name naar aanleiding van zijn Motu proprio "Summorum pontificum" van 7 juli 2007 dat - hoewel niet uitdrukkelijk - de priesters aanmoedigt tenminste in staat te zijn de H. Liturgie volgens de buitengewone vorm te kunnen vieren.

Ook priesters die niet aan de Tiltenberg verbonden zijn en priesters van andere bisdommen zijn van harte uitgenodigd om deel te nemen aan de cursus die gegeven zal worden door drs. F. Bunschoten, pr.

De cursus zal plaatsvinden op de maandagen 24 januari, 14 februari, 14 maart en 28 maart, steeds van 14.00-16.00. Aanmelden voor de cursus kan door middel van het aanmeldingsformulier.

Overigens zal een eerste H. Eucharistie in de buitengewone vorm van de Latijnse ritus op de Tiltenberg gevierd worden op maandag 13 december.

dinsdag 23 november 2010

Zondag 28 november: Plechtige Hoogmis in de traditionele ritus in Brugge‏‏

Zondag 28 november
Eerste Zondag van de Advent

Plechtige Hoogmis
("drie herenmis")
in de Tridentijnse ritus (missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 17 uur

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap (diaken: EH Komorowski, subdiaken: EH Dupont).
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Om 15u45 houdt EH Schijffelen het vervolg van zijn conferentie over de liturgie in de traditionele ritus in de bovenzaal van restaurant Tom Pouce op de Burg.

Vanaf 16u30 is er biechtgelegenheid in de bovenkapel van de Basiliek.

Na de Mis is er verering van de Relikwie van het H. Bloed.

Wie wil helpen met de voorzang (Gregoriaans), kan zich voor de Mis bij de orgelist aanmelden op het oksaal.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

zondag 21 november 2010

27 november: gebedswake voor het leven

Paus Benedictus XVI wil op 27 november in de Sint-Pieter een gebedswake voor het ongeboren leven houden. Dat kondigde de paus afgelopen zondag na het middaggebed op het Sint-Pietersplein aan. Hij nodigde lokale kerken, ordes en geestelijke gemeenschappen in de hele wereld uit aan het initiatief deel te nemen. De adventstijd is volgens de paus een geschikt moment om de bescherming van ieder menselijk wezen op te eisen. Op de vooravond van de eerste adventszondag, die dit jaar op 28 november valt, viert de paus traditiegetrouw de vespers in de Sint-Pieter.

Bij gebrek aan initiatieven in de Vlaamse parochies (althans niets aangekondigd op kerknet):

"Gebedswake voor het leven
voorgegaan door Mgr. André-Jozef Léonard
27 november om 20u in de Sint-Michiel-en-Goedelekatedraal in Brussel

- De Vespers op de vooravond van de eerste zondag van de Advent
- Gebedswake
- Eucharistische Aanbidding

Deze plechtige wake voor het nieuw leven vieren we in gemeenschap met paus Benedictus XVI en de particuliere Kerken over de hele wereld."

De Priesterbroederschap St.-Petrus in Brussel

Mededeling van de Priesterbroederschap St.-Petrus in de Benelux

De priesterbroederschap St.-Petrus in de Benelux (FSSP) heeft de grote vreugde de opening van een nieuw apostolaat in Brussel bekend te maken, in de "Sint-Jan-en-Stefaan-der-Miniemen-kerk".

Met instemming van de oversten van de FSSP, en met de welwillende instemming van de parochie-admiistrator, zeereerwaarde heer Jacques van der Biest, heeft de aartsbisschop van Mechelen-Brussel, Mgr Léonard, op 1 november 2010 Pater Hervé Hygonnet benoemd tot parochie-vicaris van bovengenoemde parochie.

Hij zal zorgen voor de katholieken die zich toewijden aan de buitengewone vorm van de Romeinse liturgie.

Sinds 2003 is Pater Hygonnet regionaal overste van de Benelux en heeft tegelijkertijd de zielzorg over de kapel van de heilige Theresia in Namen, waar de zondagsmis wordt gecelebreerd.

Eveneens wordt in de Waalse hoofdstad, in de kathedraal Saint-Aubain, van maandag tot en met donderdag de H. Mis gecelebreerd volgens de buitengewone ritus van de Romeinse liturgie. En in dezelfde stad is in overeenstemming met het kerkelijk recht in december 2005 een huis van de Priesterbroederschap opgericht dat momenteel bestaat uit drie priesters en één seminarist.

Tot augustus 2011 zullen de activiteiten van de FSSP in Brussel verlopen volgens het volgende schema:

1. Gezongen zondagsmis om 9uur.
2. Gelezen H. Mis op vrijdag 18.30uur en op zaterdag 9uur.
3. Verder organiseert de Priesterbroederschap een aantal activiteiten die zullen omvatten: Lof met aanbidding van het Allerheiligst Sacrament, de studiekring van de heilige Thomas, Domus Christiani, en catechismuslessen voor kinderen en volwassenen.

In Namen is de tijd van de gezongen zondagsmis gewijzigd. Deze zal voortaan plaatsvinden om 11.15uur. De catechismuslessen zullen derhalve voor de H. Mis plaatsvinden, namelijk om 10uur

www.fssp.be

woensdag 10 november 2010

Om te groeien in de kunst van het vieren

In een artikelenreeks in Pastoralia richt aartsbisschop Léonard de aandacht op een aantal misvormingen in de liturgie, die in ons land redelijk wijd verspreid zijn. Hiermee geeft hij ook gevolg aan het document "Redemptionis Sacramentum" van de Congregatie voor de Eredienst en de Sacramenten uit 2004. Hierin worden een aantal liturgische zaken duidelijk gesteld. De liturgie is immers niet iets wat we naar believen kunnen manipuleren. Het is een rijke schat die ons uit de traditie van de Kerk werd overgeleverd en die behoedzaam moet worden bewaard en verder ontwikkeld - in continuïteit met het verleden. De volledige tekst van "Redemptionis Sacramentum" vindt u hier.


Nadat ik het belang van deze reflexie heb onderstreept in het vorige nummer van PASTORALIA en de opbouwende geest waarin ik ze met u wil delen, zou ik concreet willen aanvangen met enige aandachtspunten omtrent de opening van de misviering en de liturgie van het Woord.

DE OPENING VAN DE MISVIERING
Het eerste wat de gelovigen bij het begin van de misviering opmerken, is de kledij van de celebrant en de aanwezigheid van acolieten (of hun afwezigheid). Tezelfdertijd worden ze getroffen door de muziek die hen opneemt - de intredezang - en de liturgische opstelling van de gemeenschap.

De kledij van de voorganger(s)
Op sommige plaatsen is men afgestapt van het gebruik dat de priester de kazuifel draagt boven de albe en de stola. Het zou een goede zaak zijn deze traditie te herontdekken (c£ § 123) vermits het dragen van de kazuifel er op een heldere manier op wijst dat de priester niet in eigen naam voorgaat, maar wel als drager van het priesterschap van Jezus Christus, onze enige Hogepriester. Als er meerdere priesters concelebreren, is het bijgevolg aangewezen dat de hoofdcelebrant de kazuifel draagt, terwijl de concelebranten, bij eventueel gebrek aan beschikbare kazuifels, het houden bij het dragen van albe en stola (cf. § 124).

De acolieten
Wat de acolieten betreft, zijn zowel meisjes als jongens welkom, al dient er wel over gewaakt dat de jongens niet worden uitgesloten, vermits menige priesterroeping haar oorsprong vindt in het directe contact met de misviering (cf. § 47). Het gebeurt ook dat de meisjes zo talrijk zijn dat de jongens enige terughoudendheid tonen om zich aan te bieden. Een juist evenwicht is dus geboden. Niettemin is de aanwezigheid van acolieten essentieel. Ik ben dan ook de liturgische ploegen dankbaar en feliciteer samen met hen de bewegingen die de rekrutering van acolieten, jongens en meisjes, aanmoedigen, en waken over hun begeleiding. Zij bewijzen op die manier de Kerk een grote dienst.

De liturgische samenzang
Het hoofdstuk met betrekking tot de muziek en de liturgische samenzang (cf. § 57) zou op zich een meer uitgebreide behandeling verdienen dan waar binnen dit bestek ruimte voor is. Ik wil er enkel de aandacht op vestigen dat de tendens groeit om de traditionele misteksten (inzonderheid het Gloria, het Credo en het Sanctus) te vervangen door dichterlijke alternatieven die soms slechts een verre verwantschap hebben met de liturgische teksten (cf. § 59). Het zou de verantwoordelijken van de samenzang ter harte moeten gaan zich te houden aan de talrijk voorhanden muzikale composities die de tekst, eigen aan de gehele Kerk, respecteren.
Het probleem stelt zich op uitermate ernstige wijze met betrekking tot het Credo waarin het gemeenschappelijke geloof van alle christelijke belijdenissen tot uitdrukking komt. Het is bijgevolg ook van groot oecumenisch belang zich in de liturgie te houden aan het Credo van Nicea-Constantinopel of het Symbolum van de Apostelen, of bij gelegenheid aan de Geloofsbelijdenis in vraag en antwoord, zoals gebruikt tijdens de paaswake (cf. § 69). We zouden er groot voordeel mee doen af te stappen van andere composities die overigens soms getuigen van weinig goede smaak. Sommige niet echt aan te bevelen composities bevatten evenwel een waardevol refreinvers dat kan opgenomen worden bij het begin of op het einde van het `Credo' van de Kerk, eventueel ook als tussenvers. Maar - sta mij toe erop aan te dringen - het gebruik van hetzelfde `Gloria', hetzelfde `Sanctus' en hetzelfde `Credo' in alle landen, welke ook hun taal weze, is een opmerkelijk teken van de universele communio. Dit mag niet verloren gaan.

En zo men de mening is toegedaan dat het `Credo' van Nicea-Constantinopel een vrij moeilijke tekst is, volstaat het er enkele homilieën aan te wijden om de enorme rijkdom die erin vervat ligt, toe te lichten. Ik was er ook al meermaals getuige van, dat tijdens vieringen met ruime aanwezigheid van jongeren dit `Credo' in een gebarenspel werd uitgebeeld. Dat geeft een verrassend resultaat. Zelfs de aanwezige volwassenen ontdekken aldus eindelijk de ware toedracht van uitdrukkingen als `geboren, niet geschapen, een in wezen met de Vader', of `en aan zijn Rijk komt geen einde', of nog `de Heilige Geest, die met de Vader en de Zoon tezamen wordt aanbeden en verheerlijkt'. Om te komen tot deze geloofsbelijdenis die alle christelijke gemeenschappen delen, heeft de Kerk gedurende vier eeuwen gebeden en gemediteerd en heeft ze het opgenomen tegen dwaalleren allerhande. Men' mag deze schat met vergooien ten voordele van composities die geen toekomst hebben.

De liturgische opstelling
Wat de liturgische opstelling betreft, waaruit voor een groot deel de `actieve deelname' van de gelovigen aan de liturgie spreekt (cf. § 40), volstaat het in herinnering te brengen dat, behoudens persoonlijke gezondheidsproblemen, de gelovigen rechtstaan vanaf het begin van de viering tot de eerste lezing (en dus niet gaan zitten tijdens de schuldbelijdenis en het Gloria!). Ze blijven zitten tijdens de lezingen, maar eens het Alleluia (of de acclamatie tijdens de veertigdagentijd) wordt aan-geheven, gaan allen rechtstaan voor het Evangelie. Ze gaan opnieuw zitten tijdens de homilie. Vervolgens staat men recht tijdens het `Credo' en de voorbeden en kan men gaan zitten tijdens de offerande. De gelovigen gaan staan bij de uitnodiging `Bid, broeders en zusters...' tot na de communie (men gaat dus niet zitten tijdens de prefatie, noch tussen de consecratie en het Onze Vader, noch voorafgaand aan de communie!). De gelovigen kunnen indien mogelijk, desgewenst knielen tijdens de consecratie, uit eerbied voor het grote mysterie dat zich voltrek Tijdens de bezinning na de communie blijft men zitten. Ten slotte gaan allen weer staan voor het slotgebed tot en met de wegzending, behalve wanneer eventuele mededelingen te veel tijd in beslag nemen. Deze afwisseling van zitten en staan (en zelfs knielen) is geen kunstmatige gymnastische oefening die ons het leven moeilijk wil maken, maar een concrete manier om bidden met het gehele lichaam en niet louter in de geest.

DE DIENST VAN HET WOORD
Na de opening van de viering komen de lezingen van de dienst van het Woord. Vervolgens de homilie, de geloofsbelijdenis en de voorbeden.

De lezingen van de dienst van bet Woord.
Men dient er op toe te zien tijdens het beluisteren van het Woord Gods nooit buiten bijbelse teksten in te lassen, en dit onder geen beding. Als men oordeelt dat een of andere veelzeggende niet-Bijbelse tekst toch past, kan dit enkel bij wijze van bezinning, op een gepast moment, en in geen geval als gelijkwaardig met een Bijbelse lezing. Het is inderdaad de Openbaring vertolkt in het Woord Gods die ons in de liturgie samenbrengt, en niet een of andere tekst die ons vanuit een bepaalde religieuze traditie of dichterlijke smaak aanspreekt.
Ik nodig ook iedereen vriendelijk uit afstand te nemen van de kwalijke gewoonte die zich her en der voordoet om zonder ernstige reden een van de drie zondagslezingen weg te laten. Het is juist een van de mooiste verworvenheden van de liturgische hervorming de lezing van de Heilige Schrift tijdens de misviering te hebben uitgebreid. Het is niet het ogenblik dit nu terug te schroeven! In het bijzonder is het uiterst gevaarlijk de lezingen van het Oude Testament systematisch over te slaan, alsof deze joodse Schriften van het Eerste Verbond geen deel zouden uitmaken van de christelijke Openbaring! De verantwoordelijken van de samenzang dienen er ook voor te zorgen dat het lied dat volgt op de eerste lezing bij voorkeur de meditatiepsalm is zoals voorzien in de liturgie, en niet een of ander zangstuk dat eigenlijk geen betrekking heeft op de lezing (cf. § 62).

Tijdens de misviering gebeurt de lezing of de voorzang van het Evangelie steeds door een gewijde bedienaar: bisschop, priester of diaken. Men kan een uitzondering maken voor misvieringen voor kinderen, waarbij een lezing op basis van de tekst door henzelf of hun catechist kan worden uitgebeeld.

DE HOMILIE

Evenzo wordt de homilie steeds uitgesproken door een gewijde bedienaar (cf. § 63-64). Indien een leek wenst tussen te komen voor een mededeling of een getuigenis, plaatst men die bijdrage bij voorkeur tussen het slotgebed en de zegen, het moment waarop gewoonlijk de mededelingen worden gedaan (cf. § 74), of nog, wanneer dit nodig lijkt, als vervolg op een korte homilie van de celebrant.

De geloofsbelijdenis en de voorbeden
De geloofsbelijdenis is als het antwoord van de geloofsgemeenschap op het beluisterde Woord Gods. Ik heb er het al eerder over gehad. Ten slotte eindigt de dienst van het Woord met de voorbeden. Hier voltrekt zich alles gewoonlijk normaal goed. Toch dient men er over te waken dat deze voorbeden tijdens huwelijks- of begrafenisvieringen inderdaad gebeden tot God blijven, en niet verworden tot een afscheidsgroet aan de overledene of een wensbericht naar het jonge paar toe. Het volstaat, om een goed resultaat te bekomen, de betrokkenen te vragen er voor te zorgen dat hun voorbede logischerwijs kan besloten worden met de formule: "Laat ons bidden".
Hierbij heb ik uw aandacht gevestigd op enkele punten betreffende de opening van de misviering en de dienst van het Woord. In een volgende bijdrage is de Eucharistische dienst aan de orde.

+ ANDRE JOZEF LEONARD,
Aartsbisschop van Mechelen-Brussel

Vervolg

maandag 1 november 2010

Het modernisme in de Kerk

Onderstaande lezing werd gehouden door EH Cor Mennen op de Catholica dag vorige zaterdag 30 oktober in Utrecht.
Het modernisme zoals we dat in de katholieke Kerk hebben leren kennen, is een rechtstreeks product van de Verlichting. De Verlichting is een wijze van denken in de 17de, 18de eeuw die zich bewust ontworsteld heeft aan wat men dan beschouwt als de “donkere” Middeleeuwen, met zijn standenmaatschappij, met zijn bijgeloof, zijn geloven op gezag van een kerkelijke autoriteit. Voor de Verlichting staat de rede, het verstand, de rationaliteit centraal. Niet meer de oude standen dienen de samenleving te bepalen maar de burgerij. De tijd van de rede is nu aangebroken. Deze nieuwe tijd is veruit superieur aan het verleden. En van toekomst verwachtte men nog meer. Men geloofde in een constante toename van de rede. Het onbekende hoefde alleen maar ontdekt te worden. Het besef ontstond, dat de mens zelf de meester van zijn eigen lot is. Er heerste optimisme over de mens en zijn natuur en zijn vermogen om zijn omgeving te veranderen. Als men gelovig blijft, hangt men een soort deïsme aan. Dat wil zeggen: men gelooft in een God die weliswaar de wereld geschapen heeft maar zich daarna van die wereld heeft teruggetrokken. Hij zit op zijn troon God te zijn maar de wereld draait verder op eigen krachten: de mens moet het zelf doen. Hierin passen ook de vrijmetselaarsloges die in die tijd opkomen. Ook zij hangen een soort deïsme aan en spreken in die zin over de grote Bouwmeester van het heelal. In Frankrijk ontwikkelt de Verlichting zich sterk antikerkelijk en leidt daar tot de Franse Revolutie. Deze Franse Revolutie die wilde afrekenen met de bestaande maatschappij en de Kerk, zette de Rede letterlijk op de troon. In november 1796 werd in de Notre Dame in Parijs de godin van Rede ingehuldigd en in het parlement werd besloten de kerk voortaan als tempel van de Rede te beschouwen. Dezelfde taferelen speelden zich af in andere kathedralen van Frankrijk. En wie waren vaak de leiders van deze quasi-erediensten? Afgevallen priesters! Er is ook wat dit betreft niets nieuws onder de zon. 

maandag 25 oktober 2010

Zondag 31 oktober: Traditionele Latijnse Mis in Brugge

Zondag 31 oktober
Feest van Christus Koning

Gezongen Traditionele Latijnse Mis
(missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 17 uur
(opgelet: in de winterperiode vindt de Mis om 17 uur plaats!)

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Wie wil helpen met de voorzang (Gregoriaans), kan zich voor de Mis bij de orgelist aanmelden op het oksaal.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

dinsdag 12 oktober 2010

Conferentie door EH H. Bizard FSSP op zondag 31 oktober

Op zondag 31 oktober zal EH Hubert Bizard, vice-rector van het seminarie van de Petrusbroederschap in Wigratzbad de preek verzorgen tijdens de Mis in de St. Theresiakapel in Namen (10uur). Na de Mis geeft hij een conferentie over de roeping tot het priesterschap. Hierbij zal hij het leven op het seminarie toelichten. Jonge mensen die interesse hebben worden van harte uitgenodigd.

Studienamiddag over liturgie als geschenk

Gelezen op rknieuws.net:

Op 11 november wordt in het Maria-Theresiacollege in Leuven een studienamiddag georganiseerd over de liturgie als geschenk. Spreker is prof. Joris Geldhof, die sacramentologie en liturgiewetenschappejn doceert aan de KU Leuven.
Over de maakbaarheid van de liturgie werd enkele jaren geleden het liturgisch congres opgebouwd in Blankenberge onder de titel ‘Is de liturgie maakbaar?’. De grote vraag was en is nog altijd in welke mate de liturgie een geschenk is dat wij ontvangen vanwege de Kerk en vanuit het verleden? Maar wat dan met de creativiteit en de actualisering van de liturgie? Is dit geen tegenspraak: enerzijds geschenk, anderzijds creatief? Enerzijds duidelijke richtlijnen en afspraken, anderzijds telkens een wit blad? Tijdens de studiedag wil men vooral kijken hoe men met deze spanning in de parochies moet omgaan.

Meer info: info.vbm@ccv.be

dinsdag 5 oktober 2010

Filmtip: Des hommes et des Dieux

Een klooster, ergens hoog in de Maghrebijnse bergen tijdens de jaren '90. Acht Franse monniken leven er in harmonie met hun islamitische dorpsgenoten. Ze helpen hen in hun arbeid, nemen deel aan hun festiviteiten en waken over hun medische gezondheid. Terreur en geweld nemen echter langzaam maar zeker de bovenhand in de regio. Ondanks het toenemende gevaar dat hen omringt, groeit de vastberadenheid onder de monniken om te blijven. Wanneer ze besluiten om enkele gewonde terroristen te behandelen, reageren de autoriteiten furieus en zetten hen onder druk om terug te keren naar Frankrijk. Een verhaal over waarden die geconfronteerd worden met fundamentalisme. Gebaseerd op waargebeurde feiten, die door de Franse overheid lange tijd in de doofpot zijn gestopt.
 

FSSP groeit verder

De Petrusbroederschap, die o.m. instaat voor de maandelijkse Tridentijnse Mis in de H. Bloedbasiliek in Brugge, groeit verder aan. Volgens de statistieken die op 1 oktober werden bekendgemaakt telt de priesterbroederschap nu 376 leden, de lekenorde 3157. Van de 376 leden zijn er 223 priester, 8 diaken en 145 seminarist. De gemiddelde leeftijd is 36 jaar en de leden komen uit 34 verschillende landen.
De priesterbroederschap is in 16 landen vertegenwoordigd en is werkzaam in 113 bisdommen (waaronder 64 in Europa).

maandag 4 oktober 2010

‘Liturgie moet stilte herwaarderen’

Gelezen op Kerknet.be:

"De pauselijke ceremoniemeester Guido Marini pleit in ‘L’Osservatore Romano’, het dagblad van het Vaticaan, voor het gebruik van het Latijn en de herwaardering van stiltemomenten tijdens liturgische plechtigheden. Volgens Marini drukt het gebruik van het Latijn de universaliteit en de katholiciteit van de katholieke Kerk uit. “Een goed gevierde liturgie wordt gekenmerkt door de vreugdevolle afwisseling van stilte en het woord. Stilte mag zeker niet als een teken worden beschouwd van passiviteit of een gebrek aan deelname aan de liturgie."

dinsdag 28 september 2010

Mgr. Léonard over liturgie

Op www.rknieuws.net lezen we:

Het mysterie van de Eucharistie is te groot om er naar believen mee om te gaan, aldus mgr. Léonard. ‘De liturgische hervorming die het Tweede Vaticaans Concilie voor ogen stond, was de oorsprong van de opmerkelijke vooruitgang in de ware betekenis van de liturgie’, stelt de aartsbisschop. Hij wijst erop dat de Constitutie Sacrosanctum Concilium, gewijd aan de liturgie, bijzonder actueel blijft: ‘bij de uitvoering van deze conciliaire tekst zijn er een aantal misverstanden gerezen. Ernstige ontsporingen zijn er gelukkig slechts sporadisch; gebrek aan smaak en inschatting daarentegen is niet zo zeldzaam’.

Mgr. Léonard zegt met zijn kanttekeningen en suggesties hoegenaamd niet sommige priesters de les te willen spellen. ‘Het is nog minder mijn bedoeling een sfeer van verklikking te bevorderen. Indien U, priester, diaken, leek of Godgewijde, meent dat een en ander niet naar behoren verloopt in de gemeenschap die U dient of geregeld bezoekt, praat er dan broederlijk over met uw plaatselijke verantwoordelijken en tracht een wederzijdse overeenkomst te bereiken door u te laten inspireren door de regels van de liturgie. Een beroep op de deken, het vicariaat-generaal, de hulpbisschop of de bisschop zou enkel een uitkomst mogen bieden in gevallen van ernstig en aanhoudend misbruik, wat zich uitzonderlijk voordoet’.

‘Door het in herinnering brengen van een aantal liturgische normen, beoog ik geenszins een verwerpelijke mentaliteit aan te moedigen, die enkel leeft van een loutere regelgeving zonder ziel’, aldus de aartsbisschop.

dinsdag 21 september 2010

Het celibaat

Benedictus XVI over het Priestercelibaat
Vraaggesprek met de Heilige Vader (28.6.10)

Heilige Vader, ik ben priester Karol Miklosko, afkomstig uit Europa, meer bepaald uit Slowakije, en missionaris in Rusland. Wanneer ik de Mis opdraag, vind ik mijzelf en begrijp dat ik daar mijn identiteit ontmoet, de oorsprong en energie van mijn ambt. Het Kruisoffer openbaart mij de goede Herder, die alles voor Zijn kudde geeft, voor ieder van Zijn schapen. En wanneer ik zeg: “dit is Mijn Lichaam, dit is Mijn Bloed”, gegeven en vergoten als offer voor u, begrijp ik de schoonheid van het celibaat en van de gehoorzaamheid, die ik vrijwillig beloofd heb op het ogenblik van mijn wijding. Ondanks de natuurlijke moeilijkheden lijkt het celibaat mij evident als men naar Christus kijkt, maar zoveel kritiek van de wereld op die gave treft mij diep. Ik vraag u nederig, Heilige Vader, ons inzicht te geven in de diepte en ware zin van het Kerkelijk celibaat.

Benedictus XVI – Dank u voor uw tweeledige vraag: het eerste deel waarin u wijst op het permanente en levende fundament van ons celibaat, het tweede dat naar de moeilijkheden verwijst waarin wij in deze tijd leven. Het eerste deel is belangrijk omdat het centrum van ons leven werkelijk de dagelijkse viering van de heilige Eucharistie moet zijn. De consecratiewoorden staan hier centraal: “dit is Mijn Lichaam, dit is Mijn Bloed”. Wij spreken dus “in persona Christi”. Christus laat ons toe Zijn Ik te gebruiken, wij spreken met het Ik van Christus, Christus trekt ons in Hem en maakt het mogelijk ons te verenigen, Hij verenigt ons met Zijn Ik. Hierdoor, door het feit dat Hij ons tot Hem trekt zodanig dat ons ik zich met het Zijne verenigt, realiseert zich de permanentie, de uniciteit van Zijn priesterschap. Zo is Hij werkelijk de enige Priester, alhoewel Hij ten zeerste aanwezig is in de wereld omdat Hij ons in zich trekt en zo Zijn priesterzending aanwezig brengt. Deze vereniging met Zijn Ik voltrekt zich in de consecratiewoorden. Zelfs in het “ik vergeef u” – want niemand van ons zou zonden kunnen vergeven – kan alleen het Ik van Christus vergeven. Deze vereniging van Zijn Ik met het onze impliceert ook dat wij in de realiteit van de Verrezene getrokken zijn. Wij gaan voort naar het volle leven van de verrijzenis, waarover Jezus tot de Sadduceeën spreekt in hoofdstuk 22 van Matteüs. Het is een nieuw leven waarin wij reeds verder staan dan het huwelijk (cfr. Mt. 22,23-32). Belangrijk is dat wij ons steeds opnieuw laten doordringen door deze identificatie van het Ik van Christus met het onze, door deze manier waarop wij naar buiten, naar de wereld van de verrijzenis getrokken zijn. In die zin is het celibaat een anticipatie. Wij overstijgen deze tijd en gaan vooruit, en trekken zo onszelf en onze tijd naar de wereld van de verrijzenis, naar het nieuwe van Christus, naar het nieuwe en ware leven. Het celibaat is dus een anticipatie die mogelijk geworden is door de genade van de Heer die ons tot Hem trekt, naar de wereld van de verrijzenis; Hij nodigt ons steeds opnieuw uit onszelf te overstijgen, het heden te overstijgen, naar het ware heden van de toekomst dat vandaag heden wordt. We raken hier een heel belangrijk punt. Een groot probleem van het christendom, van de hedendaagse wereld, is dat men niet meer denkt aan de toekomst van God: het heden van deze wereld lijkt te volstaan. Wij willen alleen deze wereld zien, alleen in deze wereld leven. En zo sluiten wij de deuren voor de ware grootheid van ons bestaan. De zin van het celibaat als anticipatie van de toekomst bestaat er juist in deze deuren te openen, de wereld groter te maken, de werkelijkheid van de toekomst te tonen die door ons als reeds aanwezig moet beleefd worden. Zo leven is een geloofsgetuigenis: wij geloven werkelijk dat God bestaat, dat God iets met mijn leven te maken heeft, dat ik mijn leven kan funderen op Christus, op het toekomstige leven. Wij kennen de kritiek van de wereld waarover u gesproken heeft. Het is waar dat voor de agnostische wereld, de wereld waarmee God niets te maken heeft, het celibaat een grote ergernis is, omdat het juist toont dat God als een realiteit beschouwd en beleefd wordt. Met het eschatalogische leven van het celibaat treedt de toekomstige wereld van God binnen in de realiteit van onze tijd. En dat zou moeten verdwijnen! In zekere zin kan het verbazen dat er voortdurende kritiek is op het celibaat in een tijd waarin het meer en meer mode wordt niet te huwen. Maar dit niet huwen helemaal en fundamenteel anders dan het celibaat, want niet huwen is gebaseerd op de wil alleen voor zichzelf te leven, geen definitieve band te aanvaarden, ieder ogenblik volledig autonoom over het leven te beschikken, ieder ogenblik beslissen wat men doet, wat men van het leven neemt; dus een nee aan de band, een nee aan het definitieve karakter, een manier om het leven alleen voor zichzelf te bezitten. Het celibaat is precies het tegendeel: het is een definitief ja, God ons bij de hand laten nemen, zich in de handen van de Heer geven, in Zijn Ik; het is dus een daad van trouw en vertrouwen, een daad die ook de trouw van het huwelijk veronderstelt; precies het tegendeel van dit nee, van deze autonomie die zich geen verplichtingen laat opleggen, die geen band wil aangaan; het is juist het definitieve ja dat het definitieve ja van het huwelijk veronderstelt en bevestigt. En dit huwelijk is de Bijbelse vorm, de natuurlijke vorm van man en vrouw te zijn, het fundament van de grote christelijke cultuur, van de grote culturen van de wereld. Als dat zou verdwijnen, is de wortel van onze cultuur vernietigd. Daarom bevestigt het celibaat het ja van het huwelijk met zijn ja aan de toekomstige wereld, en zo willen wij voortgaan en deze ergernis van een geloof dat heel het bestaan op God laat rusten, tegenwoordig brengen. Wij weten dat naast deze grote ergernis die de wereld niet wil zien, er ook bijkomstige ergernissen zijn: onze ontoereikendheid, onze zonden, die de ware en grote ergernis verbergen en te denken geven: “maar zij leven niet echt op het fundament van God!”. Doch die grote trouw bestaat! Het celibaat, en de kritiek toont het juist aan, is een groot teken van geloof, van Gods aanwezigheid in de wereld. Bidden wij de Heer opdat Hij ons zou helpen ons te bevrijden van bijkomstige ergernissen, opdat Hij de grote ergernis van ons geloof zou brengen: het vertrouwen, de kracht van ons leven, gegrond op God en op Jezus Christus!

Vert. Sorores Christi

maandag 20 september 2010

Zondag 26 september: Tridentijnse Mis in Brugge

uitnodiging:

Zondag 26 september
18de zondag na Pinksteren

Gezongen Traditionele Latijnse Mis
(missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 18 uur

Opgedragen door EH Komorowski van de Petrusbroederschap.
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Wie wil helpen met de voorzang (Gregoriaans), kan zich voor de Mis bij de orgelist aanmelden op het oksaal.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

dinsdag 14 september 2010

Minstens 12 nieuwe Vlaamse seminaristen

Deze maand beginnen er 9 Vlaamse mannen aan hun seminarieopleiding in België. In heel België zijn er minstens 28 nieuwe kandidaten. Daarnaast hebben wij ook weet van twee Vlamingen die in het St.-Janscentrum in 's Hertogenbosch hun opleiding aanvatten. Eén iemand begint zijn opleiding aan het Instituut van de Goede Herder in Frankrijk. Het instituut is een recent opgerichte priestercongregatie die uitsluitend in de oude ritus celebreert.

maandag 13 september 2010

Requiemmis Pater Van Isacker SJ

In paradisum deducant te angeli

Professor dr. Karel van Isacker S.J.

* 26 juni 1913
+ 25 augustus 2010

Op dinsdag 14 september 2010 om 19.00 uur zal er in onze kapel een plechtige Requiemmis met assistentie van diaken en subdiaken worden opgedragen volgens de buitengewone vorm van de Romeinse ritus (Tridentijns).

De gregoriaanse gezangen zullen worden verzorgd door de Schola Cantorum uit Achel.

donderdag 9 september 2010

Mgr. Aillet heropent seminarie

Mgr. Aillet, sinds 2008 bisschop van Bayonne, heropent dit weekend na 10 jaar het seminarie van zijn bisdom. Mgr. Aillet is lid van de Communauté Saint-Martin. Deze priestergemeenschap celebreert de nieuwe Mis precies volgens de voorschriften en met aandacht voor de traditionele elementen in de liturgie. Mgr. Aillet staat bekend als een actief promotor van de traditionele Latijnse liturgie, net zoals mgr. Rey van het bisdom Toulon waar Aillet voordien vicaris-generaal was.
Mgr. Aillet opent het traditiegetrouwe seminarie met 5 seminaristen en nog eens 5 jonge mannen die een voorbereidend jaar aanvangen. De opleiding ligt in de lijn van de traditie van de Kerk, met aandacht voor de door de paus nagestreefde hermeneutiek van de continuïteit. De seminaristen leren ook de traditionele Latijnse liturgie aan.
Ook het bisdom Lyon opent deze maand een nieuw seminarie waar de seminaristen de oude ritus zullen aanleren.

* Zie ook het recent in opdracht van mgr. Aillet verschenen werk over de nieuwe ritus: link:
Mutel, A.Ph.M. et Freeman, P. Cérémonial de la Sainte Messe à l'usage ordinaire des paroisses. Suivant le missel romain de 2002 et la pratique léguée du rit romain. Artège, Perpignan, 2010
Standaardwerk over de correcte viering van de nieuwe Mis, het juiste gebruik van het missaal en een overzicht van de ceremonies.

maandag 30 augustus 2010

Oefeningen van St.-Ignatius in Rochefort van 15 tot 20 november

De Petrusbroederschap organiseert dit jaar opnieuw de vijfdaagse "Oefeningen van Sint Ignatius" in de Abdij van Rochefort. Dit van maandag 15 tot zaterdag 20 november. De retraite wordt gepreekt door EH Pozzetto FSSP (in het Frans).

Bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw van Foy 2010

16de bedevaart van de Traditie naar Onze-Lieve-Vrouw van Foy
Zondag 26 september 2010 
"Bidden voor de christelijke martelaren van vandaag"
 
Samenkomst aan de kerk van Leffe om 10u30
Tocht van 12 km
 
De traditionele Mis wordt om 16u opgedragen in Foy-Notre-Dame door EH Hygonnet, overste van de Petrusbroederschap in de Benelux.
 
Er wordt een bus ingelegd vanuit Brussel (8u45 station Brussel Luxemburg), terug om 20u in Brussel. 
 
Voor wie met de wagen naar Leffe komt is er vanuit Foy-Notre-Dame vervoer voorzien om terug te keren naar Leffe.
 
Inlichtingen en inschrijvingen:
info@pelefoy.be
www.pelefoy.be

Negende ledendag Latijnse Liturgie in Antwerpse Sint-Jacob

Op zaterdag 25 september houdt de Vlaamse Werkgroep voor Hedendaagse Latijnse Liturgie (VWHLL) zijn negende ledendag in de Antwerpse Sint-Jacobskerk, gelegen op één straat van de Meir (Lange Nieuwstraat 73).

De dag vangt om 11 uur aan met een pontificale Mis door Kardinaal Simonis, gewezen aartsbisschop van Utrecht. Daarna is er gelegenheid deel te nemen aan de lunch (12 euro) en aan de conferentie door E.H. François (8 euro). Hij zal spreken over ‘Wat zegt Benedictus XVI over het vieren van de eucharistie?’. Er wordt afgerond met de Latijnse Vespers en het einde is voorzien rond 17 u.15.

Inschrijven (voor het namiddagprogramma) vóór 17 september door overschrijving op 890-0241966-79 o.v.v. ‘Ledendag 2010’. Ook wie enkel de Mis wil bijwonen, is van harte welkom!

woensdag 25 augustus 2010

Pater Karel Van Isacker R.I.P.

De Vlaamse professor en jezuïet Karel Van Isacker is vanmiddag op 97-jarige leeftijd overleden. Dinsdag vierde hij nog zijn 65-jarig priesterjubileum. Van Isacker studeerde filosofie, theologie en geschiedenis en was één van de hoofdredacteuren van de vijftiendelige geschiedkundige encyclopedie 'Twintig eeuwen Vlaanderen'.

Van Isacker werd in 1913 in Mechelen geboren en volgde later humaniora in Aalst. In 1933 trad hij toe tot de orde van de jezuïeten en in 1945 werd hij tot priester gewijd. Begin 1949 werd hij medewerker en kort daarna hoofdredacteur van het jezuïetenblad ‘De Vlaamse Linie’. Onder zijn impuls verschoof het accent van een strijdend katholicisme naar meer openheid en Vlaamsgezindheid, onder meer door het aantrekken van Vlaams-nationalistische medewerkers en/of ex-collaborateurs zoals Lode Claes. Hij werd echter teruggefloten door de kerkelijke overheid en als hoofdredacteur vervangen. Van 1950 tot 1965 doceerde hij aan de toenmalige Handelshogeschool St.-Ignatius en in 1954 promoveerde hij te Leuven tot doctor in de Wijsbegeerte en Letteren, afdeling Moderne Geschiedenis. Van 1965 tot 1980 was hij hoogleraar aan de Ufsia (Universiteit Antwerpen).

De historicus stond bekend om zijn Vlaams-nationalisme en verwierf vooral bekendheid door zijn meer dan twintig jaar durende strijd voor de herziening van het proces van Irma Laplasse. Zij verklikte tijdens de Tweede Wereldoorlog verzetsleden die haar zoon ontvoerden. In 1995 kwam er een herziening van het proces, maar de vrouw werd andermaal schuldig bevonden wegens verklikking en veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf. In 1989 bracht hij ook een opmerkelijk pleidooi uit voor de voorconciliaire Tridentijnse Liturgie. In Niel-bij-As bouwde hij een stal en boerderij om tot kapel, waar hij de zondagsmis opdroeg volgens de oude ritus.

Voor de op 25 augustus 2010 overleden pater Karel Van Isacker S.J. zal een Eucharistieviering worden opgedragen op dinsdag 31 augustus a.s. om 11.00 uur in de Jezuïetenkerk aan de Waversebaan 220, 3001 Heverlee.

Aansluitend vindt de begrafenis plaats op het Jezuïetenperk van begraafplaats 'De Jacht' te Heverlee (Leuven).

Dinsdag 14 september 2010 om 19.00 uur zal er een plechtige Requiemmis worden opgedragen volgens de buitengewone vorm van de Romeinse ritus (Tridentijns) in de Sint-Michaëlskapel aan de Caelenbergstraat 40 te Niel-bij-As.

zondag 15 augustus 2010

Zestig jaar dogma van Maria Tenhemelopneming

BRUSSEL (KerkNet) – Op 15 augustus vieren katholieke gelovigen het feest van de Tenhemelopneming van Maria, in de volksmond Maria Hemelvaart. Dit jaar is het net zestig jaar geleden dat paus Pius XII in zijn apostolische constitutie ‘Munificentissimus Deus’ het dogma van Maria-Tenhemelopneming afkondigde.

Al tijdens het eerste Vaticaans concilie (1869-1870) vroegen bisschoppen om de dogmatische definitie van de lichamelijke tenhemelopneming van Maria. In 1950 kondigde paus Pius XII officieel het dogma af. Hij bevestigde het op 1 november 1950 in de apostolische constitutie ‘Munificentissimus Deus’ (‘De allervrijgevigste God’), als tweede onfeilbare dogma in de geschiedenis van de kerk en het eerste sinds de afkondiging van de onfeilbaarheid van de paus.

Het dogma bepaalt dat Maria “na het voltooien van haar aardse levensbaan, met lichaam en ziel tot de hemelglorie is opgenomen.” De afkondiging van het dogma is een van de belangrijkste hoogtepunten van het pontificaat van paus Pius XII. De kerkleider wilde niet enkel de Mariaverering versterken, maar hoopte met de afkondiging tevens een impuls te geven aan de vernieuwing van de Kerk.

donderdag 12 augustus 2010

Zondag 29 augustus: Tridentijnse Mis in Brugge

uitnodiging:

Zondag 29 augustus
14de zondag na Pinksteren

Gezongen Traditionele Latijnse Mis
(missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 18 uur

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Er is biechtgelegenheid vanaf 17u30.
Wie wil helpen met de voorzang (Gregoriaans), kan zich voor de Mis bij de orgelist aanmelden op het oksaal.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

zondag 8 augustus 2010

EH van der Vegt over de liturgie in het Latijn

Het zomert al op de meest zonnige manier in de binnenstad van Utrecht als Harry van der Vegt op zijn fiets de Minrebroederstraat in komt fietsen. De straat is verlaten, de Sint Willibrordkerk nog op slot. Van der Vegt pakt de sleutel, doet de deur open en begint te vertellen over deze mooie kerk die sinds kort weer terug is in de schoot van het aartsbisdom. Eigenlijk is ieder woord te veel, de schoonheid van de architectuur, de intimiteit van het gebouw, de rijkdom aan beelden en illustraties, dat danst om iedere kijker heen. Ook bij deze eucharistieviering op de tweede zondag van augustus. Het is een viering in de Latijnse liturgie, want dat is de specialiteit van deze kerk. Het gaat om de liturgie van na het Tweede Vaticaans Concilie. Die kan ook in het Latijn worden gevierd. Harry van der Vegt viert ook graag in het Nederlands, maar legt vanochtend uit wat de speciale betekenis is van de Latijnse liturgie. Die verbindt wat geen mens kan verbinden, culturen, landen, eeuwen, kerken. En die is tijdloos en biedt zo de ruimte om alle persoonlijke gevoelens van twijfel, verdriet, dankbaarheid en troost weg te zingen en weg te bidden. Harry van der Vegt is rector van deze Willibrordkerk en verheft zijn stem. Om het Tantum ergo te zingen, of het Regina Coeli. Hij kent deze klassiekers uit het hoofd en ervaart een stukje hemel als hij zingt. Het wordt stil als hij aanzet voor het In Paradisum. De geluidsman en cameraman luisteren vol bewondering en begrijpen wat hij zegt: geef je over, laat je verrassen, gebruik al je zintuigen om de schoonheid van het Latijn weer een kans te geven. Dat is zijn boodschap in het geloofsgesprek en ook in de liturgie.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.


Bron: Katholiek Nederland
Website Willibrordkerk

zaterdag 7 augustus 2010

Franciscanen van de Immaculata bestaan 40 jaar

De Franciscanen van de Immaculata vieren hun 40-jarig bestaan. Op 2 augustus 1970 openden ze hun eerste huis in Frigento (Italië). De congregatie werd opgericht door Fr. Stefano Maria Manelli en Fr. Gabriel Maria Pellettieri, beiden Franciscanen die met de toelating van de generaal overste van de Franciscanen deze nieuwe orde oprichtten. In 1990 werden ze erkend als religieus instituut van diocesaan recht en in 1998 als instituut van pauselijk recht. Ondertussen is er ook een vrouwelijke tak bijgekomen. De congregatie telt nu ongeveer 800 broeders en zusters en is wereldwijd verspreid. In Europa ondermeer in Italië, Oostenrijk, Engeland, Frankrijk en Portugal.
Sinds het motu proprio Summorum Pontificum dragen de Franciscanen van de Immaculata de Mis ook in de oude ritus op.

Korte voorstelling (Engels):

Reportage 40-jarig bestaan (Italiaans):

H. Mis bij de Franciscanen van de Immaculata:

donderdag 5 augustus 2010

Aantal plaatsen met Tridentijnse Mis vervijfvoudigd in Duitstalige landen

Mgr. Raymond Burke, prefect van de Apostolische Signatuur droeg in 2010 in Essen de Mis op voor de leden van Pro Missa Tridentina (c) foto Christoph Hahn
Drie jaar na de publicatie van Summorum Pontificum, waarmee paus Benedictus XVI het gebruik van de traditionele Romeinse ritus opnieuw stimuleerde, is het aantal plaatsen in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland waar de Tridentijnse Mis opgedragen wordt vervijfvoudigd. Dit blijkt uit cijfers van de lekenbeweging Pro Missa Tridentina. In 2007 werd op 35 plaatsen regelmatig een Mis in de oude ritus opgedragen. Nu zijn het er 203.

Hoewel de paus in zijn motu proprio uitdrukkelijk de pastoors en bisschoppen oproept om tegemoet te komen aan de gelovigen die om een Mis in de traditionele ritus vragen, blijkt dit in de praktijk niet altijd vlot te verlopen. Pro Missa Tridentina heeft weet van 20 groepen gelovigen die nog altijd wachten op een Tridentijnse Mis in hun omgeving. Bovendien kan er volgens de vereniging toch verwacht worden dat in de grotere steden een wekelijkse Latijnse zondagsmis zou kunnen plaatsvinden. Zij roepen de bisschoppen dan ook op hier werk van te maken.

maandag 2 augustus 2010

65-jarig priesterjubileum pater Karel Van Isacker S.J.

Op dinsdag 24 augustus 2010 zal het 65 jaar geleden zijn dat professor dr. Karel van Isacker S.J. tot priester werd gewijd.

Uit dankbaarheid zal er die dag om 19.00 uur een plechtige heilige Mis worden opgedragen in onze kapel met assistentie van diaken en subdiaken, waarbij de gregoriaanse gezangen verzorgd zullen worden door de Schola Cantorum uit Achel.

Cadeau-idee: een bijdrage aan de Sint-Michaëlskapel te Niel bij As op bankrekening 001-3928567-46 ten name van Caelenberg v.z.w.

Sint-Michaëlskapel
Caelenbergstraat 40
3668 Niel-bij-As
Telefoon 089/65 86 11
E-mail bestuur@caelenberg.info

woensdag 28 juli 2010

Hoogfeest van Maria Tenhemelopneming in Amsterdam

Aankondiging van de Agneskerk in Amsterdam:

Op 15 augustus viert de Kerk het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming, hét Mariafeest bij uitstek, omdat Maria ten deel is gevallen waarop wij allen mogen hopen: het eeuwig geluk bij de Drie-ene God.

Dit jaar valt het feest op zondag. In de Agneskerk zal om 11.00 uur een Hoogmis worden opgedragen waarbij de priester geassisteerd wordt door een diaken en een subdiaken, een zogenaamde Drieherenmis.

Heel bijzonder is dat de pauselijke nuntius in Nederland, zijne hoogwaardige excellentie mgr F.R. Bacqué, heeft toegezegd aanwezig te zullen zijn en de heilige Mis zal presideren 'vanaf de troon'. Tevens zal hij die zondag de homilie verzorgen.

Het belooft een bijzondere gebeurtenis te worden. Het zal de eerste keer zijn sinds de inwerkingtreding van het motu proprio 'Summorum Pontificum' uit 2007, waarin paus Benedictus XVI de Tridentijnse ritus volledig vrijgeeft, dat er in Nederland een heilige Mis gecelebreerd wordt in de buitengewone vorm van de Romeinse liturgie in de aanwezigheid van een bisschop.

dinsdag 27 juli 2010

Benedictinessen van Le Barroux tekenen platencontract

De Benedictinessen van Notre-Dame de l'Annonciation tekenden onlangs een platencontract met Decca Records.

De abdij ontstond in 1979 in de nabijheid van het Benedictijnerklooster van Le Barroux dat door Dom Gérard opgericht was. Ook deze zusters volgen uitsluitend de Tridentijnse ritus. Het monasterium werd canoniek erkend door de Heilige Stoel in 1989. In 1992 kreeg het de status van abdij. In 2005 werd de zelf gebouwde abdijkerk ingewijd door kardinaal Medina.







website Notre-Dame de l'Annonciation


website Le Barroux

zondag 18 juli 2010

Zondag 25 juli: Traditionele Latijnse Mis in Brugge

uitnodiging:

Zondag 25 juli
9de zondag na Pinksteren

Gezongen Traditionele Latijnse Mis
(missaal 1962)

H. Bloedbasiliek
Burg, Brugge
(bovenkapel)

om 18 uur

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.
Deze Mis is een initiatief van de Werkgroep Mysterium Fidei
met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Er is biechtgelegenheid vanaf 17u30.
Wie wil helpen met de voorzang (Gregoriaans), kan zich voor de Mis bij de orgelist aanmelden op het oksaal.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand) a.u.b. bekend te maken door ook vrienden en kennissen uit te nodigen.

woensdag 7 juli 2010

Mgr. De Kesel ijvert voor correct gevierde liturgie

EH Guy Gilbert tijdens een "concelebratie" met  de voormalige bisschop van Lisieux, mgr. Pierre Pican.

Uit het Katholiek Nieuwsblad van 2 juli 2010:

"De bisschop hecht aan een correct gevierde liturgie. Dat gebeurt misschien nog niet overal, "maar ik denk dat de overdreven wens om voortdurend teksten aan te passen wat op zijn retour is. Het gaat niet om correct omwille van het correct zijn. Liturgie is een ritueel. Je verandert haar per definitie niet iedere week, ze heeft haar eigen logica. Daarbij is een correcte liturgie nodig omwille van de waarheid van het Evangelie. Men kan niet om het even wat doen, we zijn inhoudelijk gebonden."

("Minzame bisschop voor gekwest bisdom", Peter Doorakkers)

dinsdag 6 juli 2010

Vaticaan: geen handcommunie in de Traditionele Latijnse ritus

De Commissie Ecclesia Dei heeft op 21 juni in een schrijven als antwoord op een vraag van een gelovige uit München verklaard dat de Communie in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus geknield en op de tong dient ontvangen te worden. De communie op de hand, zoals die in sommige landen bij wijze van uitzondering (indult) in de nieuwe ritus toegelaten is, is niet voorzien in de oude ritus.

Commentaar van EH Weishaupt: link

Priesterwijdingen in Frankrijk

Gelezen op Perepiscopus:

Le bulletin de réinformation Radio Courtoisie de ce matin a évoqué la crise des vocations sacerdotales dans les diocèses de France :

"Cette année, seulement 83 nouveaux prêtres ont été ordonnés dans les diocèses français. Il s’agit d’un nombre historiquement bas. Rappelons qu’il y avait encore 825 ordinations en 1956. Le nombre de vocations a donc été divisé par dix en une cinquantaine d’années. Par ailleurs, les communautés nouvelles ou traditionnelles sont en plein essor, au grand dam des progressistes. Ainsi, la communauté de l’Emmanuel ordonne dix nouveaux prêtres, et la Communauté Saint‑Martin trois. Quant aux communautés traditionnelles, elles sont en plein essor et représentent aujourd’hui près d’un quart des ordonnés. Et cela sans les dix nouveaux prêtres ordonnés dans la Fraternité Saint Pie X, fondée par Monseigneur Lefebvre, soit près de 10% des ordinations de prêtres français cette année. Le seul diocèse qui maintient un bon niveau de vocations est celui de Fréjus‑Toulon. Son évêque, Mgr Rey, bête noire des progressistes en tous genres a déclaré aux treize nouveaux prêtres : "Soyez dans l'obéissance. Entrez dans l'esprit de Benoît XVI en apprenant et en célébrant la forme extraordinaire". Son diocèse est celui qui a offert le plus de prêtres à la France. Si l’arbre se juge à ses fruits, alors voici une preuve éclatante que l’arbre de la Tradition en porte plus que celui de la modernité. C’est une leçon que nombre de nos évêques feraient bien de méditer. "

Ajoutons que la Fraternité Saint-Pierre a ordonné 3 Français dernièrement, l'Institut du Christ-Roi 3 également et l'Institut du Bon Pasteur, 1 nouveau prêtre dimanche prochain. Soit 17% de prêtres membres de fraternités traditionalistes ordonnés cette année. Sans compter les nouveaux prêtres diocésains, proches de la forme extraordinaire.

maandag 28 juni 2010

Liturgie na Vaticanum II

Via Kerknet:

Liturgisch congres over liturgie na Vaticanum II

BRUSSEL (KerkNet) – Vandaag horen wij verschillende geluiden over onze liturgie. De een is wat afzijdig, een ander vindt dat wij niet met onze eigen tijd meegaan of zoekt zijn heil in vormen van vele jaren geleden, waaraan de kerkgemeenschap ontrouw zou zijn. Evenwicht is alleszins noodzakelijk om tot een aansprekende liturgische viering te komen. Daarom kozen de organisatoren dit jaar voor een bezinning over de hedendaagse liturgie als onderwerp van het jaarlijks Liturgisch Congres onder de titel: ‘Liturgie na Vaticanum II: Een balans’. Het congres heeft op maandag 15 en dinsdag 16 november 2010 plaats in de Duinse Polders te Blankenberge.

Vanaf september is het programma en een elektronisch inschrijvingsformulier te vinden op de website www.liturgischcongres.be. Belangstellenden kunnen nu al hun naam opgeven aan het secretariaat van het “Liturgisch Congres, Abdijstraat 40, 2260 Tongerlo”.

zaterdag 26 juni 2010

Pater Van Isacker SJ wordt 97 jaar

Professor dr Karel Van Isacker S.J. wordt 97 jaar

Vandaag, zaterdag 26 juni, bereikt professor dr hist. Karel Van Isacker S.J. (Mechelen, 26 juni 1913) de hoge leeftijd van 97 jaar.

Karel Van Isacker volgde de humaniora bij de Jezuïeten in Aalst en trad in 1933 toe tot de orde. Naast filosofie en theologie studeerde hij vanaf 1941 geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven, en in 1945 werd hij priester gewijd.
Hij was van 1950 tot 1965 docent aan de toenmalige Handelshogeschool Sint-Ignatius. In 1954 promoveerde hij te Leuven tot doctor in de Wijsbegeerte en Letteren, afdeling Moderne Geschiedenis, op het proefschrift 'Werkelijk en Wettelijk land. De katholieke opinie tegenover de rechterzijde, 1863-1884'. Van 1965 tot 1980 was hij hoogleraar aan de Ufsia, nu Universiteit Antwerpen.
In het tweedelige 'Mijn land in de kering' geeft hij de sociale geschiedenis van het Vlaamse volk in de jaren 1830-1980 weer. Daarnaast was hij een van de hoofdredacteuren van de vijftiendelige geschiedkundige encyclopedie 'Twintig eeuwen Vlaanderen'.

Van Isacker is gekend om zijn analyse dat de malaise in de Rooms-katholieke Kerk van de tweede helft van de 20e eeuw voortkomt uit haar 'bezetenheid' zich aan te passen aan de moderne wereld, zonder zich af te vragen waar die moderne wereld eigenlijk voor staat.
In 1989 schreef hij een pleidooi voor de voorconciliaire Tridentijnse Liturgie: Ontwijding.

In Niel-bij-As bouwde hij een grote stal en boerderij om tot de Sint-Michaëlskapel en sindsdien celebreert hij er de zondagsmis volgens de oude ritus.

Alhoewel de jaren nu echt gaan tellen draagt hij nog dagelijks het heilig Misoffer op.

Oeuvre
Werkelijk en wettelijk land - 1954
Het Daensisme - 1959
Meesters en huurlingen - 1963
De Antwerpse dokwerker 1830 - 1940 - 1963 - De Nederlandsche Boekhandel
Afscheid van de havenarbeider 1944-1966 - 1967
Herderlijke brieven over politiek 1830-1966 - 1969
Irma Laplasse, stukken voor een dossier - 1970
Mijn land in de kering 1830-1980 - 1978 - De Nederlandsche Boekhandel
De enge ruimte 1914-1980 - 1983
Ontwijding - 1989, Davidsfonds, Leuven
Het dossier Irma Laplasse, kritiek van een repressie-dossier
Het land van de dwazen - 1976 - De Nederlandsche Boekhandel